Verlatingsangst

Gepubliceerd op 4 mei 2026 om 13:06

Verlatingsangst bij honden

Ik schrijf deze tekst door mijn eigen ervaring met een hond met extreme verlatingsangst. We adopteerden Marley toen ze 6 jaar was. Wij waren toen haar 4e eigenaar. Ze had vooral pech gehad dat de levenssituatie van haar baasjes wijzigde waardoor ze haar niet meer konden bieden wat ze nodig had. Er werd gemeld dat ze wel alleen kon blijven mits er een andere hond in huis was. Wij hadden nog een oud Cavaliertje dus ok. 

 

De eerste nacht was Marley heel gestresseerd. Logisch ook, in een nieuw huis, nieuwe mensen...Dus sliep mijn man in de woonkamer. Ze kalmeerde meteen. De volgende nacht was er onweer, ze was bang dus dat was ook begrijpelijk.  

Maar na enkele dagen moesten wij weer gaan werken en moest ze dus alleen thuis zijn. Na 4 uren kwam ik thuis in een huis waar de vloer vol urine lag. Ze was toch zindelijk? 

Dag 2  was gelijkaardig, dus begon ik verlatingsangst te vermoeden. Maar hoe los je dat op?  

Eerst deden we de zaken die internet ons leerde: leg muziek aan, onze kleine hond erbij laten, een ongewassen t-shirt bij haar, de tv, kalmeerferomonen gekocht enz... 

Maar het hielp niet. Integendeel, ze begon aan de deuren te krabben om weg te kunnen. 

We zetten een hekje in huis zodat ze dit alvast niet meer kon doen. 

Maar het werd erger. Een hond van 60 kg verzet zo een hekje gewoon. Ze krabde de schuifdeur open en heeft als ultieme escalatie op ons bed geplast! 

Gelukkig was ik mij al wat meer aan het verdiepen in verlatingsangst en wist ik dat dit geen daad van dominantie of onzindelijkheid was.  
 

Een hond die te ver in zijn emoties gaat kan ongewild de controle over zijn blaas verliezen. Veel mensen zouden dit de druppel gevonden hebben en een nieuw huis zoeken. 

Of grijpen naar minder koosjere oplossingen zoals opsluiten in  een bench, buiten in de koude, anti-blafbanden enz...Daar wordt jouw hond net nog banger van, zijn angst wordt niet begrepen, hij wordt nog eens extra gestraft omdat hij bang is. 

Ik heb mij gelukkig verder verdiept in het “ waarom” en hoe we dit echt konden oplossen. 

Dan ontdekte ik de cursus Kwispelcoach gedragsdeskundige. Aangezien dit al altijd een passie was ben ik via de cursus en allerlei boeken mij gaan verdiepen in hondengedrag en emotie. 

Ik paste alle tips en vooral gedachtegang/inleving toe op Marley. Soms was het 2 stappen vooruit en 1 achteruit. Het was al zeker geen directe oplossing en vroeg ook best wel wat aanpassing van ons. Zo ging ik vroeger pas rond de middag na mijn werk gaan wandelen, nu moest ik vroeger opstaan om voor het werk een toerke te doen zodat haar stressniveau kon zakken. 

Wij leerden letten op wat we zelf deden en hoe we onze dag indeelden zodat we rekening konden houden met haar. Stapje per stapje ging het beter. Ze bleef een voormiddag thuis zonder krabben of plassen. Ze was nog steeds niet altijd op haar gemak, het was soms spannend om thuis te komen. 

Maar na enkele maanden konden we haar toch een 5 a 6 tal uren alleen laten zonder dat ze gestresseerd was. Ze sliep maanden in onze kamer, daarna meer dan een jaar in de gang dichtbij en nu lukt het om alleen in de living te slapen. 

Toch blijft het nog steeds aanpassen en een nacht alleen slapen op een logeeradres is geen optie. Want daar begint het proces opnieuw. 

Conclusie: een onzekere hond met een mogelijks traumatisch verleden kan je nooit helemaal fixen, maar ik durf wel te zeggen dat dit voor 90 procent wel gelukt is en dat is ok voor ons. 

Is het een quick fix oplossing?  

Nee zeker niet, verlatingsangst is een van de moeilijkste dingen om aan te pakken. Je kan niks kopen om iemand meer vertrouwen te leren krijgen in jou en de omgeving, je moet daar moeite voor doen, energie insteken, vallen en weer opstaan, het net verdiende vertrouwen nooit beschamen, er zijn als het weer moeilijker gaat, steun geven...Dat kan je niet bekomen met iets materieels, wel door hulp in te schakelen die jou helpt om dat vertrouwen van jouw hond op te bouwen en hem/haar in een emotioneel evenwicht te krijgen. 

Ik ben ervan overtuigd dat de juiste aanpak, moeite en geduld echt heel veel honden kan helpen om te leren alleen te blijven zonder angst. Ik heb het zelf meegemaakt 😉 

 

Groeten 

Kwispelcoach Audrey en Marley

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Maak jouw eigen website met JouwWeb